شفاف می خندد كسی پشت پرده

آن قدرشفاف كه خورشيد منعكس می شود

                                         توی اتاق

ومن ابرهای سالهای تاريخ را می بينم

                                         كه باران می شوند

در انتهای همه دلتنگی های من

كسی به انتظارم ننشسته بود

وكسی  روبه روی درياچه

                                   روی يك صندلی چوبی 

                                                            به من لبخند نمی زد

شب چه شد

تمام شد فصل سردتری كه می آمد

         و فصل ها يكرنگ شدند